حسابداری اجاره

حسابداری اجاره ، در ابتدا لازم است با مفهوم اجاره آشنایی داشته باشیم. اجاره عبارت است از موافقتنامه ای که که بر اساس آن اجاره گیرنده در برابر پرداخت هزینه مشخص، حق استفاده از دارایی ها در یک بازه زمانی مشخص را دارد.

در ضمن در طی این دوره مالک واقعی و قانونی فرد اجاره دهنده می باشد. اجاره انواع متفاوتی دارد که به منظور ثبت ، باید با آن آشنا باشید.


انواع اجاره


اجار سرمایه ای: در این نوع اجاره، کلیه خطرات و مزایای دارایی اجاره شده انتقال می یابد. در این نوع اجاره دارای استیجاری در ترازنامه ثبت می شود و اجاره دهنده دارایی مورد اجاره را از دفاتر خود خارج و در عوض آن مبلغ دریافتنی را در ترازنامه ثبت می کند.
اجاره عملیاتی: در این نوع اجاره، اجاره دهنده دارایی خود را در دفاتر حفظ می کند. در این نوع اجاره، درآمد بهره و یا سودی برای اجاره دهنده وجود ندارد اما درآمد اجاره به صورت ادواری ثبت می شود. برای این نوع اجاره ها، مبالغ اجاره بر اساس خط مستقیم به عنوان هزینه دوره شناسایی می شود.


حسابداری اجاره های سرمایه ای از جانب اجاره کننده


اجاره های سرمایه ای تحت عنوان دارایی اجاره ای و بدهی اجاره ای و به مبلغ معادل ارزش نصفانه دارایی مورد اجاره درابتدای اجاره به صورت ارزش فعلی حداقل مبالغ اجاره هر کدام پایینتر است در ترازنامه منعکس می شود. در ضمن مبلغ اجاره میان هزینه بهره و کاهش مانده بدهی تسهیم می شود. به منظور محاسبه ارزش فعلی حداقل مبلغ اجاره از نرخ ضمنی بهره اجاره استفاده می شود در غیر این صورت، از نرخ فرضی استقراض برای اجاره استفاده می شود. برای ثبت استهلاک دارایی ها نیز باید از رویه دارایی های استهلاک پذیر تحت تملک واحد تجاری استفاده کرد. لازم به ذکر است تعیین نرخ بهره توسط اجاره کننده بر مجموع هزینه و بهره و هزینه استهلاک در طول دوره اجاره، اثر نداشته اما با این حال هر یک را تحت تاثیر قرار می دهد. بر اساس ثبت های اجاره کننده اگر اجاره با شرایط اول و دوم سرمایه ای شده باشد دارایی بر اساس عمر مفید دارایی و چنانچه بر اساس سایر شرایط سرمایه ای شده باشد در طی دوه اجاره یا عمر مفید هر کدام کوتاهتر است مستهلک می شود. ثبت های اجاره کننده مانند ثبت خرید نسیه که دربرگیرنده پرداخت اصل و بهره به شکل دوره ای است، می باشد.


نتیجه پایانی


حسابداری اجاره ای سرمایه ای از نظر اجاره دهنده به این صورت است که بر اساس تامین مالی مستقیم و یا اجاره به شکل فروش می باشد. در حالت اول ارزش منصفانه و بهای تمام شده دارایی تقریبا با هم مشابهند. اما تفاوتی که اجاره به شرط فروش دارد، اجاره دهنده مبادرت به شناخت سود و زیان در مقطع عقد قرارداد می نماید.